20 Şubat 2014 Perşembe

Ve insan oldu...

İnsandan öte canavar mı var yeryüzünde?
Yıllarca uzaylılardan korktular...
Bilinmeyen ve görünmeyen ne varsa ilgilenip sıradan hayatlara aksiyon kattılar.
Sözümona belgelerle konuştular...milleti uyuşturdular.
Vakitlerini çaldılar...dikkatleri başka yöne çekerek aslında daha da çok canavarlaştılar. Canavarlaştırdılar.
İnsandan öte korku mu var?
Kimdir, nedir dünyanın en acımasız fikrine sahip olan yaratık?
Hiç düşünmeden, ya da pardon, en kötüsü oturup enine boyuna planlayıp can yakan, kimdir?


Hep kitaplarda, filmlerde hatta şarkılarla anlam yüklenmeye çalışılan tek varlık. Niye?
"Adam olan..." ile başlayan cümleleri kopyala-yapıştır yapanlar.

Düşünüyorum da; insandan iyi canavar yok dünyada.
Hepsi hikâye.
En büyük zulum, en acı sözler, en tilki planlar insandan çıkmıyor mu yeryüzünde?
Kendi halkina bile, 'zorbalık' gibi basit kalan bir kelimeyle tarif edemeyeceğim kadar gaddarca; kesen, yüzen, lanetleyen, tecavüz eden ve daha nice pisliği yapabilen yine insan değil mi?
Tüm bunların yanısıra,savunmasız ve yine 'insana' muhtaç olan hayvanlara sadistliğin daniskasını  aynı 'insan' canavarı yapmıyor mu?
Ve maalesef birileri hâlâ uyuyor.


Canavar senin içinde olur.
Öldürmeyip beslersen,
büyütürsen,
o'na izin verirsen,
iyiliği yavaşca yok edersen...
Canavar biziz.
Biz oluruz.

Goncagül "Ağıryürek"

12 Şubat 2014 Çarşamba

Ayşe Kulinizm

Konuşmak ilaç gibi.

Bazen de ucu sivri mızrak.

Kimileri kontrolsüz, kimileri de lâl.

şünmeden konuşanlar, daha da beteri düşünüpte yaralayanlar.
Hiç umursamayanlar.
İnsan'dan bahsederken Ermeniler diye öteleyenler.
Denecek çok söz varken susup sadece dinleyenler.

Bazı kendine ünvan yapmış kişileri öylesine büyütürüz ki gözümüzde, aslında büyüttüğümüz beklentilerimizin birer sonucu olduğunun farkına bile varmayız.
Ta ki ağızlarından şuursuz sözler çıkana dek.

Ben Ayşe Kulin'in hiçbir kitabını okumadım.
Okumayı da düşünmedim.
Ünlü yazarlardan olmasına rağmen bir iki yıl öncesine kadar kendisi ile ilgili çok bilgim yoktu.
Herhalde fenomen haline gelmiş kitaplarını okusaydım, daha çok hayal kıriklığına uğrardım. 

"Ben Ermenileri çok severim ama o bir tehcir olayıdır. Savaşta yaşanmış bir olaydır. Savaşta yaşananlara soykırım demek zor… Yahudilerinki gibi gidip durup dururken biz onları kesmeye başlamadık."

Eyvallah çok teşekkür ederiz bizi sevdiğin için Ayşe abla. Gurur duyduk. Durup dururken bizi kesmeye başlamadığınız için de ayrıca minnettarız...

Bu sözlerin ardından birsürü insan yazdı çizdi, dahası da vardı ama ben de kendi adıma dallandırıp budaklandırmayayım diyorum.
şükranlarımı sunup geri çekileyim en iyisi. 
Şimdi içim daha rahat.
Koskoca Ayşe Kulin; milyonlara hitap etmiş, sevilen eserleri sayesinde belirli bir seviyeye gelmiş bir yazar bizi seviyormuş..artık  bize bi şey olmaz! 

Ama diyeceğim şu ki; böyle seviyorsan sevme Ayşe Kulin. Sevmek bu değildir. Saygı bu değildir. 
Ha illa ki konuşmak istiyorsan tehcir nedir araştıralım, Yahudiler neden kesilmeye başladı, araştıralım. Değil mi?
Doğru mesaj verelim. Doğru bilgilendirelim...

Neyse.

Goncagül  "Tehciryan"